انتخابات مجلس داره یواش یواش داغ و داغتر میشه..انتخاب درست نیاز به سعی و تلاش زیاد داره و باید بصیرت خاص داشت....مشکلاتی که الان در کشوره به خاطر وجود برخی مسئولینیه که از این جریان و بدون شناخت واقعی ما وارد مجلس شدند و به جای رسیدگی به کار مردم رفتند دنبال حزب و جناح و سیاسی کار صرف و غافل شدن از اون قولهایی که به مردم میدادند.33 سال کم سالی نیست..مردم ما لیاقت وضع خیلی بهتری از این دارند که شدنیه اگه همت نمایندگان باشه ...الان داریم میبینیم که قرانهای نفیس دست میگیرنو میرن خونه های مر
دم شهر روستا و هدیه میدن یه صاحب خانه ها..از مردم میخوان تا مشکلاتشون بگن...به تکایا و مساجد و مدارس کمک مالی میکنن..نمیدونیم تا حالا کجا بودن...یعنی واقعا اینایی که قطعا مسئولیتی بزرگ داشتن و بین مردم هستن خبر از مشکلات شهر روستای خودشون ندارن....؟ازفردی که چهار سال یا هشت سال نماینده مردمه نیازی داره راه بیفته خونه های بزرگای شهر روستا و براشون صحبت کنه در قالب تبلیغ غیر مستقیم..واقعا که...جدای از وضعیت اقتصادی مردم ما دغدغه حفظ نظام رو هم دارن....فتنه 88 و جبهه گیری در مقابل این جریان فتنه یک ازمون برای همه ماست تا بدونیم چه کسی رو می خواهیم به مجلس بفرستیم....ساده لوحی احمقانه ایی هست که اگر از این امر غافل بشیم و نادیدش بگیریم .در جامعه ما کسانی که پایبندبه ارزشهای انقلاب و اعتقاد به ولایت فقیه نداشته باشن همون مصداق نا محرمانی هستن که نباید انقلاب به دست اونا بیفته..( اشاره به وصیت نامه امام)
با توجه به فرموده امام ره مرفهین بی درد به دردمجلس نمیخورند و به فرموده امام خامنه ایی کسانی باید در راس امور باشند که با دستان پاک فسادر را پاک کنند.من و تو وظیفه ی سنگینی داریم .یکباره دیگر باید امتحانی بزرگ را پس دهیم...روز قدس خونه نشستی باشه...22 بهمن نذاشتی پوست صورتت سوز و سرمای زمستون رو بچشه اونهم باشه...مراسم ملی و مذهبی بوده و خودتو کنار کشیدی و توی خونه گرم و نرمت بودی با زهم باشه اما 12 اسفند 90 همت کن..روری تمام کسانی رو که ارزوی ویرانی ایران رودارند رو کم کن..غیرت به خرج بده..این بار توی صحنه باش ....
اینو گفتم که یه روزی نگی خدایا منو به دنیا برگردون تا اینجا پیش شهدا خجل نباشم
نویسنده » فارا عطایی » ساعت 8:48 عصر روز جمعه 28 بهمن 90
بنازم به غیرت بعضی از این بچه ها
توی هوای بارونی و سرد و زمستانی که سوز و سرمای شدیدی ادمی رو میلروزند اومدند راهپیمایی 22 بهمن....
دست مریزاد یه سی نفری قرار بود بیان که شدن 14 نفر....
ولی بازهم دست مریزاد داره که از گرمی و نرمی خونه های گرم گذشتن و اومدن تا حضور و تکلیف رو تمرین کنن اخه اینده سازان مملکت ...اونان.
دهه ی فجر مدارس با جشنهای متفاوتی همراست..و شیرینیش هم اهدا جوایز شاگرد خوبا و دانش اموزان فعال و پرتلاش مدرسه هستش.
امسال هم دانش اموزان مدرسه خیلی فعال بودن..
یه روز شاد هم براشون تدارک دیدیم و یه برنامه هم براشون گذاشتیم.نامه به فرزندان شهیدان رضایی نژاد و احمدی روشن...
ارمیتا و علیرضا
بچه ها نامه های زیبایی نوشتن و همه نشان دهنده عمق علاقه ایی بود
که بچه ها نسبت به شهدای کشورشون دارن...
نسبت به ادامه دادن راه شهدا ..حفظ اقتدار کشور با علم و اخلاق نیکو...
اونها با فرزندان شهدا ی جهاد علمی کشور همدردی کردن...دشمنانشون رو نفرین کردن ...
از ارمیتا و علیرضا خواستن که باید راه پدرای شهیدشو نو ادامه بدن و بر خود نیز وظیفه دانستن که دوش به دوش انها راه شهدا رو برای تعالی ایران عزیز ادامه بدن...
با خوندن نامه های بچه ها به یک نیروی معنوی پی بردم و اینکه این انقلاب با اتکای همین نیرو به دست صاحب اصلیش میرسه ان شالله
نویسنده » فارا عطایی » ساعت 11:17 عصر روز دوشنبه 24 بهمن 90
دکتر کامران باقری لنکرانی
جمعه؛ نبرد خیبر مغلوبه شد. تا همین جمعه، صهاینه با هیمنه قدرت پوشالی و مال و تزویرشان با آن ها بوقهای بلندی که گوش فلک را کر میکنند، از یک سو و مزدوران حاشیهنشین آنها که بوی کباب به مشامشان خورده بود، با پشتوانه منافقین داخلی از سوی دیگر داشتند زهری جانسوز را برای جامی دیگر آماده میکردند.
خیالشان این بود حتی اگر هم نتوان این مدینه را تصرف کرد، با تردید آفرینی در مشروعیت یا کار آمدی میتوان اقتدار این یگانه حکومت مشروع جهان را تضعیف کرد. در اوهام خود روزی را میدیدند که بر سر میز مذاکره دارند ناز میکنند و گذشته ها را به رخ میکشند و این طرف هم مشتی واداده نشسته اند و عذر خواهی میکنند و امتیاز میدهند. خواب میدیدند که همه "سعدآباد"ی شده اند. معبّرین داخلی هم بر این وهم می افزودند. یکی از قحطی میگفت، یکی از روزگار خوش ویژه خواری. یکی از تلخی سال های جهاد و یکی از مضرات تحریم. این وهم آفرینان آنقدر گفته بودند که پشتیبانان خارجی نیز باورشان شده بود که یک تلنگر همه چیز را تمام خواهد کرد. البته وهم دشمنان و دوستان داخلی آنها غریب نبود؛ فتنه 88 هم محصول همین اوهام بود.
آنچه عجیب بود، قحطی بصیرت در برخی از پرچمداران این جهاد بود. عجیب این بود که آنها خیال کنند ما در شعب ابیطالبیم و با این باور غلط، گاه و بیگاه به امید کاستن از فشار ها توصیه به مذاکره با دشمن مستکبر و احیانا کوتاه آمدن کنند. عجیب این بود که سقوط چهار فرعون را در کمتر از یک سال رخ دهد و آن دست نصرت الهی در ورای این تحولات و تطورات دیده نشود.
ما از وادادگان پاریس و سعد آباد و آنانکه بطونشان با حرام آشنا شده، توقعی جز آنچه که میکنند، نداشتیم اما از سنگر نشینان جهادی توقع داشتیم که دوست و دشمن را همان اندازه که هستند، ببینند. دشمن را بزرگ نبینند. حقارت او را در تهدیدهای تو خالیاش و در تزویر و مکرش و در تحریم و تطمیعش ببینند و بزرگی امت مؤمن و مجاهد ایران اسلامی را در عظمت حماسه عاشورایی 9 دی. قدر نا یاب است بصیرت.
جمعه حیدر فرزندش را به میدان آورد و آن پرچم منور سفید نورانی جهاد دوباره به اهتزاز در آمد. پرچمی که جز با صبر و بصیرت به هدف نمیرسد.
ناعم؛ قموص، کتیبه، نساة، شق قلعه های خیبر در جنوب لبنان و غزه فتح شده اند. اکنون قلعه مرحب پیشروست. فرزند حیدر خود فاتح این قلعه است. این فتح نظیر فتح جدش نه با نیروی بشری که با نصرت الهی است. نصرتی که در پیروان بصیر و مومنش جلوه گر شده. راست گفت خدای متعال که: "او تو را با یاری خود و با یاری مؤمنین تایید کرده است. (انفال 62)"
منبع....رجا نیوز
نویسنده » فارا عطایی » ساعت 7:56 عصر روز دوشنبه 17 بهمن 90
